Pojęcie fetyszyzmu posiada dwie różne definicje: religijną i seksuologiczną. W przypadku religii fetyszyzm był jedną z jej pierwotnych form.
W wierzeniach prymitywnych ludów występował kult fetyszów, czyli przedmiotów, które były rzekomo obdarzone nadnaturalnymi mocami lub zamieszkiwały je bóstwa. Przedmiotom takim oddawano odpowiednią cześć.
Słowo "fetysz" pochodzi z języka francuskiego i oznacza "bożyszcze". Jednak obecnie pojęcie to używane jest przede wszystkim w dziedzinie seksuologii i oznacza skłonność, która polega na tym, że oglądanie, dotykanie, wąchanie części ciała bądź przedmiotów należących do osoby będącej obiektem pożądania, sprawia dużą przyjemność, a nawet jest wstanie zastąpić stosunek seksualny.
Zachowanie fetyszysty charakteryzuje się tym, że nie interesuje go osoba jako całość, lecz określone części ciała jak stopy, dłonie, włosy, pośladki itp. Ponadto fetyszyści mogą kierować swoją uwagę na przedmioty (np. bielizna, buty na wysokich obcasach, odzież skórzana) lub na określone sytuacje (np. stosunek płciowy z dziewicą). Typowe dla fetyszystów jest przywiązanie się do jednego, tego samego obiektu. W fetyszyzmie fetysze stanowią wartość i cel sam w sobie. Obecność fetysza nie wynika z chęci urozmaicenia życia seksualnego, lecz jest warunkiem niezbędnym do osiągnięcia odpowiedniego stopnia podniecenia i w rezultacie do orgazmu.
Znaczna część fetyszystów zaspokaja swoje potrzeby potajemnie, pieszcząc i wąchając swój fetysz podczas masturbacji. Pozostali uprawiają seks ze swoją partnerką tylko wówczas, gdy ma na sobie fetysz lub znajduję się on w zasięgu jego wzroku.
Czy fetyszyzm to choroba?
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Dopóki fetyszysta nie krzywdzi innych, istnienie tego typu skłonności jest zazwyczaj przemilczane. Fetyszyzm jest powszechnie uznawany za perwersję seksualną, formę zachowania nie akceptowaną przez resztę społeczeństwa. Psychologia interpretuje fetyszyzm jako rodzaj zaburzenia na tle psychoseksualnym i przypisuję go do tej samej kategorii co ekshibicjonizm czy transwestytyzm. Dotychczas powszechnie uznaje się, że fetyszyzm występuję tylko u mężczyzn.
Czy związek z fetyszystą jest bezpieczny?
Taki związek może być bardzo interesujący ale również bardzo trudny, a nawet niebezpieczny, gdyż fetyszyzm uznawany jest za dewiację. Jedynie, gdy traktowany jest jako obiekt mający zwiększyć pobudzenie nie jest uznawany za zboczenie. Niebezpieczeństwo pojawia się wówczas, gdy obsesja partnera staje się przeszkodą do osiągnięcia satysfakcji w normalny sposób i zaczyna przeszkadzać partnerce. Jeżeli chce się stworzyć udany związek z fetyszystą należy postawić granicę, która nie może być przekroczona. Gdyż fetyszysta zaślepiony swoim fetyszem, może nie zdawać sobie sprawy z tego, że sprawia swojej partnerce ból i powoduję, że zbliżenie zamiast dawać radość budzi u niej lęk. Poza tym należy próbować seksu bez fetyszy. Nawet jeżeli fetyszysta nie będzie w stanie odczuć pełnej rozkoszy, jest szansa, że z czasem fetysz stanie się jedynie dodatkiem
Komentarze (1)
Zapisz się do kanału RRS tego komentarza...
-
- +0
-
-
