Żywienie dzieci znacząco różni się od żywienia osób dorosłych. Zasadnicza różnica między polega głównie na tym, że u ludzi dorosłych procesy wzrostu i budowy organizmu są już zakończone, natomiast u naszych pociech przebiegają one z całą intensywnością.
Dobór odpowiedniej diety i jakość produktów ma bardzo duże znaczenie dla prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego dziecka. Maluchowi musimy dostarczyć przede wszystkim składników niezbędnych do budowy komórek i tkanek ustroju. Racjonalne i zróżnicowane odżywianie zwiększa odporność młodego organizmu dziecka na takie choroby jak krzywica, próchnica, szkorbut, czy niedokrwistość.
Dieta dziecka powinna być urozmaicona. Zbyt monotonny jadłospis może prowadzić do niedoborów i ograniczać apetyt malucha. Posiłki powinny przede wszystkim zawierać uzupełniającą się mieszaninę białek, gdyż tylko wtedy możemy mieć pewność, że wszystkie niezbędne aminokwasy zostaną dostarczone do organizmu dziecka. Poza białkami dzieci, w porównaniu z osobami dorosłymi, wykazują dużo większe zapotrzebowanie na składniki mineralne, takie jak wapń, fosfor i żelazo, a także witaminy: A, D, B1, B2, C i PP. W diecie dziecka nie może
zabraknąć owoców i warzyw, pełnych ziaren zbóż, produktów mlecznych, ryb oraz chudego mięsa.
Zarówno dzieci, zresztą podobnie jak i dorośli, powinni ograniczyć spożywanie słodzonych napojów oraz solenie potraw. Posiłki dla całej rodziny najlepiej przygotowywać na tłuszczach roślinnych, najlepiej na oliwie z oliwek lub oleju rzepakowym i miękkich margarynach. Dzieciom nie ogranicza się spożywania lekkostrawnych tłuszczów, gdyż uczestniczą one w budowie układu nerwowego i innych tkanek organizmu. Nie należy także bać się podawania dziecku produktów powszechnie uważanych za alergizujące. Po ukończeniu pierwszego roku życia dziecka, rodzice powinni zacząć go przyzwyczajać do różnorodnych produktów. Unikać należy tylko tych pokarmów, które faktycznie powodują alergię u naszej pociechy.
Najczęstsze błędy popełniane w żywieniu dzieci polegają na:
- zbyt krótkim karmieniu niemowląt wyłącznie piersią. Jeśli jest to tylko możliwe dziecko powinno być karmione naturalnym pokarmem matki co najmniej do szóstego miesiąca życia.
- zbyt wczesnym wprowadzaniu produktów zbożowych, mięsa, słodyczy i słodzonych napojów do diety niemowlęcia;
- zbyt małym spożyciem warzyw i owoców i zmniejszającym się wraz z wiekiem spożyciem
- nieregularnym spożywaniu śniadań,
- zwiększeniu ilości kalorii pochodzących z przekąsek,
- zbyt dużym spożycia produktów o małej wartości odżywczej,
- nadmiernym zwiększaniu porcji posiłków,
- nadmiernym spożyciu cukru i soli
- spożywaniu zbyt małej ilości pierwiastków śladowych, wapnia i potasu, a zbyt dużej ilości sodu w stosunku do zalecanych ilości.
Pamiętajmy, że przyzwyczajenia i preferencje żywieniowe z dzieciństwa mogą rzutować na resztę życia. To w dzieciństwie uczymy się prawidłowego odżywiania i kształtujemy swoje upodobania. Nieprawidłowe nawyki żywieniowe, zakorzenione w dziecku w przyszłości mogą sprzyjać chorobom cywilizacyjnym, takim jak nadwaga, czy nadciśnienie.
